Sawubona!

Sawona! (oftewel hallo in zulu)

Het is alweer een week geleden dat ik wat van me heb laten horen, dus de hoogste tijd voor een update.

Eerst even over ons weekend. Wat is Zuid Afrika mooi! Met 7 vrijwilligers zijn we naar de Drakensbergen geweest. Zaterdagochtend moesten we al om 4:00u opstaan. Dit was me eigenlijk net iets te vroeg, maar het was zeker de moeite waard. Rafael, onze tourguide (een echte afrikaan, zonder afrikaanse klok) was zelfs 10 minuten te vroeg om ons op te pikken. Het was een flink eind rijden naar de Drakensbergen, maar onderweg hebben we wel meer van het 'echte' Afrika gezien: Marktjes, vrouwen die allerlei dingen op hun hoofd dragen, kinderen en baby's in doeken op de rug van moeder of zus, autentieke huisjes, etc. Samen met Mdo, onze hikinggids zijn we de natuur ingetrokken. Echt super met zon, blauwe lucht, groene bergen, beekjes en watervalletjes. Voor de dammetjesbouwers onder jullie was het hier zeker een paradijs ;). Verder hebben we grotschilderingen van de 'bushmen' bekeken, onder het genot van ritueel gezang van Mdo (zelf achterkleinkind van een bushman). 's Middags hebben we paardgereden in de bergen. Wat een fantastisch uitzicht. Ik wil zo nog een keer: berg op, berg af, door beekjes heen en af en toe een sprong of wat extra vaart: super!
De volgende ochtend zijn we met een 4x4 (jeep) via de Sanipas naar Lesotho gereden (een apart land dat helemaal omringd is door Zuid Afrika). De haarspeldbochten, gaten in de weg, watertjes en de rondzwervende keien maakten het noodzakelijk om met de jeep naar boven te gaan. Eenmaal boven zijn we in een dorpje geweest, hebben we gezeten in een huisje van koeienpoep, konden we handgemaakte spulletjes kopen en hebben we zelfgemaakt brood geproefd. Leuk om mee te maken, maar jammer dat we nog zo dicht bij de grenspost zaten. De bevolking was namelijk echt gericht op toeristen en bij het maken van een foto kwam er weer iemand naar je toe: 'give me some money'. Op de terugweg hebben we nog een (dode) cobra gezien. Ze zitten hier dus echt! Onze gids vertelde dat je na de beet van zo'n slang binnen 5 minuten overlijd. Deze slangen hoef ik dus nooit meer te zien (alleen dood of in de dierentuin).

Verder is er deze en vorige week ook alweer een hele boel gebeurd. Ik heb gekeken op de primary school en heb samen met Lizeth engelse les gegeven. Vandaag ga ik dit alleen doen: in grade 7. De achterstand van deze kinderen (12) is echt heel groot. Ze gaan over 3 weken naar de middelbare school en krijgen veel les in het engels, maar ze kunnen zich moeilijk verstaanbaar maken. Met deze kinderen (van 12-15) moet je dus echt woordjes aanleren als: apple, boat, orange, etc. Verder hebben we vorige week vliegers gamaakt met de kinderen (wat een feest!) en ben ik deze week weer op de daycare geweest, heb ik gewerkt in de homeworkroom, ben ik veel bij mn gezinnetje geweest, heb ik samen met Dana een girls night gehouden (life-orientation), ben ik bij de preschool geweest en hebben we de tree (boom) van Bobbi Bear bezocht, een ander project van Be More.

De girlsnight was heel bijzonder. Het thema was puberteit en we hebben met ze gepraat over veranderingen in lichaam en geest. Omdat het best wel theoretisch was vonden we het spannend wat eruit kwam, maar de meiden waren zo open. Heel bijzonder om te zien! Natuurlijk was er hier en daar wat gegiegel, maar toch waren ze er heel serieus mee bezig.
De preschool houdt in dat de kinderen die bijna naar de primaryschool gaan, hierop voorbereid worden. Voor hen duurt de daycare (creche) een uurtje langer. Terwijl de meeste kinderen bezig waren met het schrijven van hun naam, het oefenen en schrijven van maanden en het tellen en schrijven van de getallen 1-10 heb ik met Sandile figuren omgetrokken en geoefend met kleuren. Sandile is een heel lief kereltje met een verstandelijke en ook enigszins lichamelijke beperking. Omdat zijn fijne motoriek niet goed is ontwikkeld en hij zijn handen niet goed kan gebruiken krijgt hij dus andere taken dan de rest. Ik hoop echt dat er voor hem speciale zorg is als hij naar de primary school gaat.
Dan nog even over de tree van Bobbi Bear. Onder de boom komen vrouwen, eventueel met hun kinderen bijeen. Vrouwen praten over wat hun bezighoudt, over HIV/aids, over verkiezingen, over God en de bijbel, etc. De vrouwen hebben voor ons gebeden en gedankt. Heel bijzonder. Dit keer waren er minder vrouwen bijeen dan normaal gesproken door de heftige regelval de dag ervoor. Rivieren waren te hoog om over te steken en van sommige vrouwen is zelfs hun huis weggespoeld. Terug op ons terrein hebben we een presentatie gekregen over Bobbi Bear. Dit project is er voor seksueel misbruikte kinderen. Met behulp van een knuffelbeer geven kinderen aan door middel van tekeningen op de beer aan wat er met hen is gebeurd. Heel confronterend om beren te zien waar de handen met een elastiek aan elkaar gebonden zijn, waarbij een pleister op de mond is geplakt omdat het kind niet mocht praten, en waar de onderkant van de beer bekrast is. Vreselijk! Maar wel een ontzettend goed project met heel gedreven mensen.

Dit was het weer voor nu!

Liefs, Karin